Σίγουρα θα έχεις ακούσει «το δώρο δεν δωρίζεται», αλλά τι να κάνεις όταν κάτι δεν σου ταιριάζει; Μπορεί να σκέφτεσαι «Κι αν παρεξηγηθεί που θα αλλάξω το δώρο που μου έφερε;». Κι εδώ ακριβώς μπαίνει η κομψότητα. Γιατί μπορείς να το χειριστείς τόσο ήρεμα και όμορφα, που στο τέλος θα αναρωτιέσαι γιατί σε έπιανε τόση αμηχανία.

Ας ξεκινήσουμε από το βασικό, το δώρο είναι χειρονομία, όχι συμβόλαιο. Η πρόθεση είναι που μετράει, αλλά η καθημερινότητά σου είναι που ζει με αυτό το αντικείμενο. Αν δε σε βολεύει, αν δεν σου κάνει, αν θα μείνει με το καρτελάκι για πάντα, τότε δεν τιμάς ούτε εκείνη/εκείνον που στο χάρισε ούτε εσένα. Τιμάς απλώς… το συρτάρι σου.

Η πιο εύκολη λύση είναι να κάνεις την αλλαγή χωρίς καν να εμπλέξεις κανέναν συναισθηματικά. Αν έχεις απόδειξη ή κάρτα αλλαγής, μπορείς να το πας ήρεμα στο κατάστημα και να τελειώνεις. Αν όχι, πάλι υπάρχουν τρόποι, πολλές φορές, με ετικέτα και σωστή συσκευασία, μπορείς να βρεις άκρη, ειδικά αν το προϊόν είναι πρόσφατο. Κράτα στο μυαλό σου ότι δεν πας «να διεκδικήσεις». Πας να βρεις λύση.

Το σημείο που κολλάμε οι περισσότερες είναι όταν το δώρο είναι από κάποιον κοντινό μας άνθρωπο. Εκεί ξεκινάει το θεατρικό, να μην το δει, να μην το καταλάβει, να μη στενοχωρηθεί. Κι όμως, ο πιο γρήγορος δρόμος προς την ανακούφιση είναι μια φράση που ακούγεται ξεκάθαρη. Κάτι σαν: «Σε ευχαριστώ τόσο πολύ, πραγματικά το χάρηκα. Θέλω όμως να το αλλάξω για να το χαρώ και στην πράξη, να το φορέσω/να το χρησιμοποιήσω όπως πρέπει». Αυτό δεν είναι απόρριψη. Είναι αξιοποίηση.

Αν φοβάσαι τη στιγμή που θα στο ξαναφέρει στην κουβέντα, κράτα μια στάση ουδέτερη. Δεν χρειάζεται να δώσεις αναφορά. Μπορείς να πεις κάτι του τύπου «Το άλλαξα τελικά σε κάτι που μου ταιριάζει απόλυτα και το έχω κατ’ ευχαριστηθεί. Μου έκανες ένα καλό δώρο, απλώς το έφερα στα μέτρα μου». Η ενήλικη σχέση χωράει αυτές τις αλήθειες. Και αν κάποιος παρεξηγηθεί, η παρεξήγηση δεν είναι δική σου ευθύνη όταν έχεις μιλήσει με ευγένεια.

Υπάρχει και η ειδική περίπτωση, το «ακριβό» δώρο που δεν μπορείς να αλλάξεις εύκολα ή νιώθεις ότι θα γίνει θέμα. Εκεί, πριν κάνεις οτιδήποτε, ρώτα τον εαυτό σου κάτι απλό, θέλεις να το κρατήσεις επειδή σου αρέσει ή επειδή σε αγχώνει η αντίδραση; Αν η απάντηση είναι το δεύτερο, τότε δεν κρατάς δώρο. Κρατάς βάρος. Και το βάρος δεν είναι γιορτινό, όσο ωραία κι αν είναι η κορδέλα.

Τέλος, αν το δώρο είναι κάτι που «δεν σε εκφράζει» αλλά δε θες και να το γυρίσεις πίσω, υπάρχει ο πιο ήρεμος τρόπος, να το χαρίσεις σε κάποιον που ξέρεις ότι θα το αγαπήσει, ή που το χρειάζεται περισσότερο. Δεν είναι κακό. Είναι μια πράξη αγάπης. Αρκεί να μη γίνεται από ενοχή, αλλά από επιλογή.

Αυτό που θέλω να κρατήσεις είναι ότι δεν είσαι δύσκολη επειδή θέλεις κάτι που σου ταιριάζει. Είσαι ξεκάθαρη. Και το ξεκάθαρο, ειδικά μέσα στις σχέσεις, είναι πάντα ένα δώρο από μόνο του.