Υπάρχει ένας λόγος που το βιογραφικό σου κάθεται στον υπολογιστή από τον Ιούνιο και ξαφνικά τον Σεπτέμβριο αποφασίζεις να το στείλεις. Και δεν είναι σύμπτωση, ούτε αφορά μόνο εσένα. Το κάνουν όλοι, το ίδιο διάστημα, με τα ίδια κίνητρα.

Ο Σεπτέμβριος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μήνας προσλήψεων μετά τον Ιανουάριο και το φαινόμενο έχει δύο σκέλη. Από τη μία, οι εταιρείες ξεμπλοκάρουν θέσεις που είχαν παγώσει τον Αύγουστο, οι υπεύθυνοι προσλήψεων επιστρέφουν από άδειες και θέλουν άνθρωπο ενταγμένο πριν κλείσει η χρονιά. Από την άλλη, όποιος πέρασε δύο εβδομάδες σε μια παραλία σκεπτόμενος τη ζωή του, γυρίζει με διάθεση αλλαγής.

Άρα ναι, οι ευκαιρίες είναι περισσότερες από κάθε άλλη περίοδο. Και ναι, στέλνουν όλοι μαζί. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι πότε να στείλεις, είναι πώς θα ξεχωρίσεις μέσα στη στοίβα.

Δύο βιογραφικά και όχι ένα

Αυτό είναι το πιο πρακτικό πράγμα που θα διαβάσεις σήμερα και το αγνοούν σχεδόν όλοι. Χρειάζεσαι δύο εκδοχές του βιογραφικού σου, γιατί δεν το διαβάζει πάντα άνθρωπος.

Οι μεγάλες εταιρείες και σχεδόν όλες οι πλατφόρμες αγγελιών περνούν το βιογραφικό από λογισμικό που το διαβάζει αυτόματα πριν φτάσει σε ανθρώπινο μάτι. Και αυτό το λογισμικό μπερδεύεται από πράγματα που εσύ τα θεωρείς προσεγμένα. Στήλες, πίνακες, πλαίσια κειμένου, γραφικά, εικονίδια, λογότυπα, στοιχεία σε κεφαλίδες. Ένα όμορφο βιογραφικό δύο στηλών μπορεί να καταγραφεί ως αλφαβητική σούπα και να απορριφθεί χωρίς να το δει κανείς.

Οπότε φτιάξε δύο. Ένα καθαρό και λιτό, μονόστηλο, χωρίς γραφικά, με απλές επικεφαλίδες, για κάθε ηλεκτρονική φόρμα και πλατφόρμα. Και ένα δεύτερο, καλοσχεδιασμένο και ευανάγνωστο, για όταν το στέλνεις κατευθείαν σε άνθρωπο ή το παίρνεις μαζί σου σε συνέντευξη.

Νούμερα αντί για επίθετα

Το δεύτερο λάθος που κάνουν όλοι. Γράφουμε τι ήμασταν υπεύθυνοι να κάνουμε, ενώ ο άλλος θέλει να ξέρει τι πέτυχε.

Η φράση «υπεύθυνη για τη βελτίωση διαδικασιών» δεν λέει τίποτα. Ένα συγκεκριμένο νούμερο, με χρονικό πλαίσιο και με μέγεθος ομάδας, λέει τα πάντα. Πόσο μείωσες κάτι, πόσο αύξησες κάτι, σε πόσο διάστημα, με πόσους ανθρώπους.

Ένας κανόνας όμως, και είναι απαράβατος. Γράψε μόνο νούμερα που μπορείς να τα υπερασπιστείς με λεπτομέρεια σε συνέντευξη. Ένα φουσκωμένο ποσοστό που καταρρέει στην πρώτη διευκρινιστική ερώτηση κάνει περισσότερη ζημιά από ένα μέτριο βιογραφικό.

Μίλα τη γλώσσα της αγγελίας

Διάβασε προσεκτικά την αγγελία και χρησιμοποίησε τους δικούς της όρους, όχι συνώνυμα. Αν ζητά κάποια συγκεκριμένη δεξιότητα με συγκεκριμένη ονομασία, γράψε ακριβώς αυτή την ονομασία. Και το λογισμικό και ο άνθρωπος ψάχνουν αυτές τις λέξεις και το συνώνυμο δεν μετράει.

Και μη στέλνεις το ίδιο βιογραφικό παντού. Είκοσι προσαρμοσμένες αιτήσεις φέρνουν πολύ περισσότερα από διακόσιες πανομοιότυπες. Το ξέρω πως ακούγεται κουραστικό, όμως η μαζική αποστολή είναι χαμένος χρόνος με την ψευδαίσθηση της παραγωγικότητας.

Το LinkedIn σου δουλεύει όσο κοιμάσαι

Εδώ χάνεις τη μεγαλύτερη ευκαιρία, γιατί το LinkedIn δεν είναι ηλεκτρονικό βιογραφικό, είναι μηχανή αναζήτησης. Οι recruiters ψάχνουν με λέξεις κλειδιά και εμφανίζεσαι ή δεν εμφανίζεσαι.

Ο τίτλος κάτω από το όνομά σου δεν πρέπει να είναι ο τίτλος της θέσης σου. Πρέπει να λέει τι κάνεις και για ποιον, με τις λέξεις που θα έγραφε κάποιος αν έψαχνε άνθρωπο σαν εσένα. Το ίδιο ισχύει για την περιγραφή σου, που είναι το δεύτερο πράγμα που σαρώνεται.

Και αν ψάχνεις χωρίς να το ξέρει ο σημερινός εργοδότης σου, υπάρχει ρύθμιση που δηλώνει διαθεσιμότητα μόνο προς recruiters και όχι δημόσια. Χρησιμοποίησέ τη.

Η αγορά που δεν βγαίνει σε αγγελία

Και τώρα η ελληνική πραγματικότητα. Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των θέσεων εδώ δεν φτάνει ποτέ σε αγγελία. Καλύπτεται από συστάσεις, από παλιούς συναδέλφους, από κάποιον που θυμήθηκε κάποια.

Γι’ αυτό οι εβδομάδες του Σεπτεμβρίου έχουν αξία που δεν φαίνεται. Είναι η περίοδος που όλοι έχουν γυρίσει, είναι σε καλή διάθεση και απαντούν στα μηνύματα. Ένας καφές με τρεις ανθρώπους από παλιά, χωρίς να ζητήσεις δουλειά αλλά ρωτώντας τι γίνεται στον χώρο, πιάνει συχνά περισσότερο τόπο από πενήντα αιτήσεις.

Και μια κουβέντα για την ηλικία

Ας μην κάνουμε πως δεν συμβαίνει. Στην ελληνική αγορά, μετά τα σαράντα πέντε, το βιογραφικό διαβάζεται διαφορετικά. Δεν λύνεται με ευχολόγια, λύνεται με τακτική.

Μη γράφεις τα πάντα από το 1998. Δώσε αναλυτικά τα τελευταία δέκα με δεκαπέντε χρόνια και σύνοψε τα παλιότερα σε δύο γραμμές. Μη βάζεις ημερομηνίες πτυχίων αν δεν χρειάζεται. Και το σημαντικότερο, μην πουλάς τα χρόνια σου, πούλα αυτό που τα χρόνια σου σου έδωσαν. Το ότι έχεις δει την ίδια κρίση τέσσερις φορές και ξέρεις πώς εξελίσσεται είναι εμπορεύσιμο. Το ότι έχεις είκοσι χρόνια εμπειρίας δεν είναι, από μόνο του, τίποτα.

Τα βαρετά που κάνουν τη διαφορά

Στείλε γρήγορα όταν βγει η αγγελία. Πολλές εταιρείες αξιολογούν όσο μαζεύουν και κλείνουν τη θέση πριν λήξει η προθεσμία.

Κάνε ένα ευγενικό follow up μετά από περίπου δέκα μέρες, ένα και μόνο. Δεν είναι ενοχλητικό, είναι επαγγελματικό, και σε ξαναφέρνει στην επιφάνεια σε κάποιον που έχει πενήντα αιτήσεις ανοιχτές.

Και κράτα ένα απλό αρχείο με το πού έστειλες, πότε και για τι. Ακούγεται γραφειοκρατικό μέχρι τη στιγμή που θα σε πάρουν τηλέφωνο για θέση που δεν θυμάσαι ότι υπέβαλες.

Πριν στείλεις οτιδήποτε

Ένα τελευταίο, και είναι το πιο σημαντικό όλων. Πριν αρχίσεις να στέλνεις, απάντησε στον εαυτό σου γιατί φεύγεις.

Γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «θέλω να κάνω κάτι άλλο» και στο «γύρισα από διακοπές και δεν αντέχω τη Δευτέρα». Το δεύτερο το νιώθουμε όλοι τον Σεπτέμβριο και συνήθως καταλαγιάζει μέσα σε τρεις εβδομάδες. Αν είναι πραγματικά αυτό, δεν χρειάζεσαι καινούργια δουλειά, χρειάζεσαι λίγο χρόνο να ξαναμπείς σε ρυθμό.

Αν όμως το ίδιο συναίσθημα το κουβαλάς από τον Μάρτιο, τότε ο Σεπτέμβριος είναι όντως η καλύτερη στιγμή της χρονιάς να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Απλώς κάν’ το με σχέδιο και όχι βιαστικά.