Ο Μάιος είναι ο μήνας που ανοίγεις την ντουλάπα και καταλαβαίνεις ότι κάτι πρέπει να γίνει. Όχι απαραίτητα κάτι μεγάλο. Δεν μιλάμε για θεαματικές αλλαγές, αυστηρές δίαιτες ή καινούρια γκαρνταρόμπα από την αρχή. Μιλάμε για εκείνη τη στιγμή που πιάνεις το πρώτο καλοκαιρινό μπλουζάκι, δοκιμάζεις ένα περσινό παντελόνι, κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και λες μέσα σου ότι θέλεις να νιώσεις λίγο πιο φρέσκια.

Και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Όσο πλησιάζει το καλοκαίρι, όλες σκεφτόμαστε λίγο περισσότερο το σώμα μας, τα ρούχα μας, την επιδερμίδα μας, τη διάθεσή μας. Θέλουμε να δείχνουμε πιο ξεκούραστες, να μας μπαίνουν πιο άνετα τα ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά ρούχα, να χάσουμε ίσως ένα δυο κιλά που μας βαραίνουν, να φορέσουμε πάλι εκείνο το φόρεμα που μας άρεσε πολύ πέρυσι. Δεν είναι ματαιοδοξία. Είναι η ανάγκη να νιώσεις καλά με εσένα, ειδικά σε μια εποχή που όλα γύρω αρχίζουν να γίνονται πιο φωτεινά.

Η αρχή μπορεί να γίνει πολύ απλά. Μ’ ένα περπάτημα το απόγευμα, αντί να κάτσεις άλλη μια ώρα στον καναπέ. Με το να κατέβεις μια στάση νωρίτερα και να πας με τα πόδια. Με το να πάρεις έναν καφέ στο χέρι και να κάνεις μια μικρή βόλτα στη γειτονιά σου. Δεν χρειάζεται να το ονομάσεις γυμναστική για να μετρήσει. Το σώμα σου καταλαβαίνει την κίνηση, ακόμα κι αν εσύ απλώς χαζεύεις βιτρίνες.

Κάπως έτσι ξεκινά και η πιο ωραία ανανέωση. Βγαίνεις για λίγο περπάτημα, περνάς μπροστά από ένα μικρό μαγαζί της περιοχής σου και βλέπεις ένα λευκό T-shirt, ένα λινό πουκάμισο, ένα σορτσάκι, μια ελαφριά φούστα ή ένα ζευγάρι σανδάλια. Μπορεί να μη χρειάζεσαι τίποτα επειγόντως, αλλά εκείνο το μικρό κομμάτι σου δίνει ιδέες. Σκέφτεσαι πώς θα το φορούσες με κάτι που ήδη έχεις. Θυμάσαι το τζιν που είχες ξεχάσει. Το φόρεμα που πέρυσι σε έκανε να νιώθεις υπέροχα. Την τσάντα που κάθε καλοκαίρι σε βγάζει ασπροπρόσωπη.

Γιατί η ανανέωση δεν σημαίνει πάντα αγορά. Μερικές φορές σημαίνει να βγάλεις όλα τα καλοκαιρινά ρούχα στο κρεβάτι και να τα δεις ξανά με καθαρό μάτι. Να δοκιμάσεις εκείνη τη φούστα με άλλο τοπ. Να φορέσεις το παλιό σου πουκάμισο ανοιχτό πάνω από ένα απλό μπλουζάκι. Να κόψεις ένα τζιν που δεν φοράς πια και να το κάνεις σορτς. Να πλύνεις, να σιδερώσεις και να τακτοποιήσεις τα ρούχα σου έτσι ώστε να βλέπεις τι έχεις πραγματικά.

Και κάπου εκεί μπορείς να αποφασίσεις τι λείπει. Όχι δέκα πράγματα. Ένα δύο έξυπνα κομμάτια. Ένα μπλουζάκι που φωτίζει το πρόσωπό σου. Ένα παντελόνι που δεν σε σφίγγει. Ένα φόρεμα που δεν θέλει πολλή σκέψη το πρωί. Ένα αξεσουάρ που κάνει τα πιο απλά ρούχα να φαίνονται πιο περιποιημένα. Αυτές οι μικρές αγορές έχουν αξία όταν κουμπώνουν στην πραγματική σου ζωή, όχι σε μια φανταστική εκδοχή της.

Το ίδιο ισχύει και με το σώμα. Δεν χρειάζεται να ξυπνήσεις μια μέρα και να αποφασίσεις ότι μέχρι τον Ιούνιο θα γίνεις άλλος άνθρωπος. Αυτό συνήθως κρατάει τρεις μέρες και μετά σε κουράζει. Είναι πιο ρεαλιστικό να πεις ότι θα περπατάς λίγο περισσότερο, θα πίνεις περισσότερο νερό, θα μειώσεις τα τσιμπολογήματα που κάνεις χωρίς να πεινάς πραγματικά, θα βάλεις στο ψυγείο φρούτα και γιαούρτι, θα φας λίγο πιο ελαφριά τα βράδια που νιώθεις βαριά. Μικρά πράγματα, αλλά καθημερινά.

Και το πιο σημαντικό, χωρίς να μιλάς άσχημα στον εαυτό σου. Δεν χρειάζεται να κοιτάς την κοιλιά σου, τα πόδια σου ή τα μπράτσα σου σαν να είναι πρόβλημα που πρέπει να λυθεί πριν βγεις στην παραλία. Μπορείς να θέλεις να βελτιωθείς και ταυτόχρονα να είσαι ευγενική με το σώμα σου. Μπορείς να θέλεις να χάσεις λίγο βάρος και ταυτόχρονα να ντύνεσαι όμορφα τώρα, όχι όταν φτάσεις σε κάποιον ιδανικό αριθμό.

Αυτό είναι ίσως το πιο απελευθερωτικό κομμάτι του Μαΐου. Δεν σου ζητά να είσαι έτοιμη. Σου δίνει απλώς την ευκαιρία να αρχίσεις. Να κάνεις λίγο χώρο στην ντουλάπα σου. Να βάλεις κρέμα σώματος μετά το μπάνιο. Να περιποιηθείς τα πόδια σου πριν βγουν τα σανδάλια. Να κανονίσεις έναν περίπατο με μια φίλη αντί για ακόμα έναν καφέ καθιστή. Να αγοράσεις ένα μικρό καλοκαιρινό κομμάτι που σου φτιάχνει τη διάθεση χωρίς να σου χαλάσει τον προϋπολογισμό.

Το καλοκαίρι δεν χρειάζεται να σε βρει τέλεια. Ας σε βρει λίγο πιο ανάλαφρη, λίγο πιο φροντισμένη, λίγο πιο παρούσα στη ζωή σου. Με ρούχα που σε βολεύουν, με παπούτσια που σε πάνε βόλτα, με μια διάθεση ότι φέτος δεν θα περιμένεις την ιδανική στιγμή για να νιώσεις όμορφα.

Θα ξεκινήσεις από σήμερα. Θα ανοίξεις την ντουλάπα, θα βάλεις στην άκρη ό,τι δεν σε εξυπηρετεί, θα φορέσεις κάτι που σου πάει, θα βγεις μια βόλτα και θα αφήσεις τον Μάιο να κάνει τη δουλειά του. Λίγο φως, λίγα βήματα, μια μικρή αγορά ίσως, και αυτή η γνώριμη αίσθηση ότι κάτι καλό έρχεται.