Ξεκινάς με την πρόθεση να αγαπήσεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου σήμερα. Δεν χρειάζεσαι ειδικό χώρο, ούτε τις τέλεια συνθήκες. Θέλεις μόνο δέκα λεπτά και μια μικρή δέσμευση. Κλείνεις ή χαμηλώνεις τις ειδοποιήσεις για να ακούσεις εσένα. Παίρνεις μια βαθιά ανάσα και λες από μέσα σου, είμαι εδώ για μένα. Αυτό είναι το πρώτο σου ναι στην αυτοαγάπη.

Το ρολόι ξεκινά και αφιερώνεις δύο λεπτά στην αναπνοή. Εισπνέεις από τη μύτη και μετράς αργά μέχρι το τέσσερα. Κρατάς για μια στιγμή και εκπνέεις μέχρι το έξι. Νιώθεις τους ώμους να μαλακώνουν και το σαγόνι να ξεκουράζεται. Φαντάζεσαι ότι εισπνέεις γαλήνη και εκπνέεις ένταση. Ευχαριστείς το σώμα σου που σε στηρίζει καθημερινά.

Περνάς στον καθρέφτη και χαμογελάς έστω και λίγο. Κοιτάς τα μάτια σου και λες δυνατά τρεις φράσεις ενδυνάμωσης. Λες «σε βλέπω, σε σέβομαι, σε φροντίζω». Αν ντρέπεσαι απλώς ψιθυρίζεις και αυτό αρκεί. Αγγίζεις απαλά το στήθος σου για να νιώσεις επαφή και ζεστασιά. Παρατηρείς πώς αλλάζει η στάση σου όταν μιλάς με καλοσύνη.

Κάνεις ένα γρήγορο body scan από το κεφάλι ως τα δάχτυλα. Αναγνωρίζεις πού υπάρχει ένταση, χωρίς να την κρίνεις. Δίνεις δύο αναπνοές εκεί που σε τραβάει το σώμα. Τεντώνεις λαιμό, ώμους και δάχτυλα των ποδιών. Σηκώνεσαι για μικρή διάταση στη μέση. Λες στον εαυτό σου «αξίζω άνεση και φροντίδα».

Γράφεις τρεις γραμμές ευγνωμοσύνης σ’ ένα χαρτί ή σημειώσεις. Επιλέγεις μικρά πράγματα που σου έδωσαν χαρά σήμερα. Θυμάσαι ένα πρόσωπο που σε στήριξε και το καταγράφεις. Αναγνωρίζεις μια δική σου προσπάθεια και τη γιορτάζεις. Νιώθεις ότι η ευγνωμοσύνη απαλύνει τις ανησυχίες της ημέρας. Μαθαίνεις να βλέπεις το καλό χωρίς φόβο μήπως χαθεί.

Ορίζεις ένα απαλό όριο για την υπόλοιπη μέρα. Λες από μέσα σου «σήμερα λέω όχι σε ό,τι στραγγίζει την ενέργειά μου». Διαλέγεις μία πρακτική εφαρμογή όπως λιγότερα μηνύματα μετά τις οκτώ. Υπενθυμίζεις ότι το όχι σε κάτι είναι ναι σε εσένα. Δεν απολογείσαι για την ανάγκη σου να ξεκουραστείς. Το όριό σου είναι πράξη αγάπης όχι άμυνα.

Προσφέρεις στο σώμα σου μια μικρή θρέψη. Πίνεις ένα ποτήρι νερό ή φτιάχνεις ένα ζεστό ρόφημα. Τρως κάτι θρεπτικό όπως λίγους ξηρούς καρπούς ή ένα φρούτο. Ακούς τι χρειάζεσαι αντί να ακολουθείς σκληρούς κανόνες. Λες στο σώμα σου «σε ακούω και ανταποκρίνομαι». Η συνέπεια σε μικρά πράγματα χτίζει μεγάλη εμπιστοσύνη.

Δίνεις τρία λεπτά σε micro journaling για τον εσωτερικό σου διάλογο. Γράφεις τι νιώθω τώρα, τι χρειάζομαι τώρα, τι μπορώ να δώσω τώρα. Απαντάς χωρίς λογοκρισία και χωρίς τέλεια σύνταξη. Αν προτιμάς απλώς ηχογραφείς μια σύντομη σημείωση. Σέβεσαι ό,τι προκύπτει χωρίς ετικέτες σωστού ή λάθους. Αυτός ο χώρος είναι αποκλειστικά δικός σου.

Τελειώνεις με μια mini κίνηση που σε ανεβάζει. Κάνεις δέκα κατακόρυφες αναπνοές με τεντωμένα χέρια. Χορεύεις μισό λεπτό στο αγαπημένο σου τραγούδι. Δίνεις στον εαυτό σου μια αγκαλιά σταυρώνοντας τα χέρια σου. Ψιθυρίζεις είμαι αρκετή όπως είμαι και προχωρώ. Αισθάνεσαι τη ζωντάνια να επιστρέφει στο πρόσωπό σου.

Ολοκληρώνεις το δεκάλεπτο με μια προθεσούλα για το υπόλοιπο της ημέρας. Διαλέγεις μια φράση οδηγό όπως σήμερα θα είμαι τρυφερή με μένα. Την επαναλαμβάνεις τρεις φορές για να ριζώσει. Υπόσχεσαι να επιστρέψεις σε αυτό το δεκάλεπτο όποτε το χρειαστείς. Θυμάσαι ότι η αυτοαγάπη είναι πρακτική όχι επίδοση. Φεύγεις με καλύτερη διάθεση και έτοιμη να λάμψεις.