Παιδικό άγχος και πως να το αντιμετωπίσεις

Οι παιδικές αγχώδεις διαταραχές επηρεάζουν ένα στα οκτώ παιδιά, καθιστώντας την μια κατάσταση με την οποία πολλές οικογένειες παλεύουν καθημερινά. Όμως, παρά το πόσο συχνές είναι, οι αγχώδεις διαταραχές στα παιδιά δεν συζητούνται πολύ, αφήνοντας πολλούς γονείς να αισθάνονται απροετοίμαστοι ή και αβοήθητοι όταν πρόκειται να μεγαλώσουν ένα αγχώδες παιδί.

Τα παιδιά με αγχώδεις διαταραχές μπορεί συχνά να είναι προσκολλημένα, μπορεί να δυσκολεύονται να κάνουν πράγματα ανεξάρτητα και μπορεί να έχουν εκρήξεις θυμού, κάτι που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την οικογένεια. Οι γονείς αντιμετωπίζουν τη δύσκολη πρόκληση να προσπαθούν να θέσουν όρια στο παιδί και ταυτόχρονα να επικυρώσουν τα συναισθήματά του. Δες λοιπόν τι μπορεί να σε βοηθήσει να διαχειριστείς καλύτερα το άγχος του παιδιού σου.

Το άγχος μπορεί να μπερδευτεί με θέματα συμπεριφοράς

Τα ξεσπάσματα θυμού είναι συνηθισμένα σε όλα τα παιδιά μιας ορισμένης ηλικίας, αλλά μπορεί επίσης να βγουν στην επιφάνεια σε παιδιά με αγχώδεις διαταραχές. Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβεις αν πρόκειται για φυσιολογική συμπεριφορά του παιδιού ή αν προκαλείται από κάτι μεγαλύτερο ή πιο βαθύ.

Αυτά τα ξεσπάσματα μπορεί να είναι πραγματικά δύσκολο για το παιδί με άγχος να τα ελέγξει, αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ σημαντικό να θέτεις όρια και φυσικά να έχεις όρια στο παιδί σου. Δηλαδή, δεν πρέπει να αποδώσεις ένα ξέσπασμα θυμού στο άγχος του παιδιού σου και να υποθέσεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό. Όταν το παιδί σου ηρεμήσει, υπενθύμισέ του ότι υπάρχουν κανόνες και προσδοκίες και φυσικά συνέπειες όταν οι κανόνες δεν τηρούνται. Πρέπει να υπάρχει μια στοιχειώδης πειθαρχία και να είναι αντιληπτές οι συνέπειες των λανθασμένων πράξεων.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεις τα συναισθήματα του παιδιού σου

Η επικύρωση των συναισθημάτων του παιδιού σου είναι ένα σημαντικό βήμα όταν είναι αναστατωμένο. Δεν πρέπει να απορρίπτεις τις ανησυχίες του επειδή εσένα σου φαίνονται ανόητες ή αστείες, καθώς μην ξεχνάς ότι τα άγχη του είναι ανάλογα της ηλικίας του. Απέφυγε να κάνεις σχόλια όπως «Αυτό δεν είναι τίποτα σπουδαίο» ή «Δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα» Είναι προτιμότερο το παιδί σου να ξέρει ότι καταλαβαίνεις την αναστάτωσή του.

Μπορείς να του πεις κάτι όπως: «Ξέρω ότι τα πρωινά πριν από το σχολείο είναι δύσκολα για σένα. Καταλαβαίνω ότι φοβάσαι και θα προτιμούσες να μείνεις σπίτι. Το καταλαβαίνω αυτό, μερικές φορές κι εγώ θέλω να μείνω σπίτι και να μην πάω στο γραφείο γιατί έχω πολύ άγχος». Πρέπει να θυμάσαι ότι τα συναισθήματα είναι πάντα αληθινά ακόμη και αν δεν κατανοείς γιατί τα έχει το παιδί σου σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Να μιλάς στο παιδί σου για να μπορέσει να μάθει πώς να ελέγχει το άγχος του, τονίζοντας ότι μπορεί να είναι υπεύθυνο για τα συναισθήματά του και να μην αφήνει το άγχος να πάρει τον έλεγχο των πράξεων του.

Η διατήρηση της ψυχραιμίας είναι ζωτικής σημασίας

Είναι σημαντικό να προσπαθήσεις να παραμείνεις ψύχραιμη με το παιδί σου. Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου όταν το παιδί σου είναι ταραγμένο, ουρλιάζει ή κλαίει, αλλά είναι σημαντικό να παραμείνεις όσο το δυνατόν πιο ήρεμη. Οι διαθέσεις μπορεί να είναι μεταδοτικές κι αν είσαι σε μια κατάσταση κρίσης και κάποιος άλλος αρχίσει να φρικάρει, η δική σου αντίδραση θα μεταφερθεί και σε αυτόν. Αν διαπιστώσεις ότι δυσκολεύεσαι να παραμείνεις ήρεμη όταν το παιδί σου είναι σε έξαρση, μπορείς να χρησιμοποιήσεις διάφορα εργαλεία ή μεθόδους για να το καταφέρεις.

Μερικές φορές πρέπει να αφήσεις το παιδί σου να περάσει αυτό το άγχος

Μια κρίση άγχους μπορεί να είναι δύσκολο να σταματήσει, ειδικά όταν το παιδί είναι πραγματικά αναστατωμένο. Τότε πρέπει απλώς να είσαι εκεί για το παιδί σου, να το αγκαλιάσεις ή να του δώσεις χώρο να μείνει μόνο του μέχρι να ηρεμήσει. Αν ένα παιδί έχει ένα ξέσπασμα ή μια κρίση άγχους, καλό είναι να το μεταφέρεις σ’ έναν ασφαλή χώρο ώστε να μπορέσει να εκφράσει αυτά του τα συναισθήματα. Μπορείς να το συμβουλεύσεις να αναπνεύσει βαθιά μαζί σου πέντε φορές, ή να μετρήσει ανάποδα με το τρία ή να εφαρμόσει οποιαδήποτε άλλη τεχνική μπορεί να του αποσπάσει την προσοχή για μια στιγμή, χαλαρώνοντας το σώμα του και ηρεμώντας τον εγκέφαλό του.

Μην αποφεύγεις τα πράγματα που προκαλούν άγχος στο παιδί σου

Αν κάτι προκαλεί άγχος στο παιδί σου, είναι κατανοητό να θέλεις να κάνεις ό,τι μπορείς για να το βοηθήσεις να το αποφύγει. Αλλά αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ο κύριος μηχανισμός που αυξάνει τα συμπτώματα άγχους με την πάροδο του χρόνου είναι η αποφυγή. Μέχρι να αναπτυχθεί μια αγχώδης διαταραχή, το παιδί έχει επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφορών αποφυγής, όπως το να μην σηκώνει το χέρι του στην τάξη, να μην πηγαίνει στο σχολείο και να μην μιλάει. Αλλά η επανειλημμένη αποφυγή μιας κατάστασης μπορεί να επιδεινώσει το άγχος.

Μπορείς να βοηθήσεις το παιδί σου επαναλαμβάνοντας διάφορες προσδοκίες και λέγοντας πράγματα όπως «Το ξέρω ότι είναι δύσκολο για σένα αλλά το να πηγαίνεις στο σχολείο είναι μια από τις ευθύνες σου, όπως εγώ πηγαίνω στην εργασία μου. Τι μπορώ να κάνω για να σε διευκολύνω ώστε να περάσεις όμορφα στο σχολείο σήμερα;». Το σημαντικό να παραμείνεις σταθερή στη θέση σου, ακόμη και αν το παιδί σου αρχίσει να κλιμακώνει την συμπεριφορά του. Διατήρησε την ψυχραιμία σου και δείξε στο παιδί σου ότι τα συναισθήματα του δεν σε φοβίζουν. Μπορείς να του πεις κάτι του τύπου «Έχεις μια άσχημη αντίδραση επειδή φοβάσαι. Θα το ξεπεράσουμε μαζί. Τα συναισθήματα δεν διαρκούν για πάντα και όλο αυτό θα τελειώσει σύντομα».

Αν όμως το παιδί σου πετάει αντικείμενα, χτυπάει άλλους ή βγαίνει τρέχοντας από το αυτοκίνητο, είναι σημαντικό να υπάρχουν συνέπειες για τη συμπεριφορά του. Τα συναισθήματα είναι σεβαστά, αλλά ο καθένας είναι υπεύθυνος για το τι κάνει μ’ αυτά.

Επισήμανε τα καλά πράγματα

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να διαχειριστείς όταν έχεις ένα παιδί με άγχος, αλλά είναι σημαντικό να επαινείς το παιδί σου κι όταν τα πηγαίνει καλά. Τόνισε το όταν τα πράγματα πάνε καλά, μην εστιάζεις μόνο στα πράγματα που δεν πήγαν καλά. Θέλεις το παιδί σου να γνωρίζει ότι είσαι περήφανη για εκείνο. Μάθε να του κάνεις ερωτήσεις ανοιχτού τύπου, όπως το πώς πέρασε την μέρα του, αν κάτι το χαροποιείσαι ή το στεναχώρησε, και απέφυγε τις ερωτήσεις με μονολεκτικές απαντήσεις. Μίλα του όταν βρίσκεστε στο αυτοκίνητο ή όταν τρώτε μαζί το βράδυ. Θα μπορέσεις να διακρίνεις τα συναισθήματά του και αν κάτι δεν πάει καλά στη ζωή του.

Καλό είναι να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς. Συχνά, οι γονείς των παιδιών με άγχος είναι πραγματικά αγχωμένοι, απογοητευμένοι και αβέβαιοι για το τι πρέπει να κάνουν στη συνέχεια. Αλλά είναι σημαντικό να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου ότι είσαι ένας καλός γονιός και κηδεμόνας, ακόμη και αν τα πράγματα δεν αισθάνεσαι ότι πηγαίνουν καλά εκείνη τη στιγμή.