Αν έχεις πιάσει τον εαυτό σου να λέει «θα ξεκινήσω μόλις τελειώσει αυτό το βίντεο» και μετά να περνάς μισή ώρα στο scroll, δεν είσαι ούτε τεμπέλα, ούτε ανοργάνωτη. Ο εγκέφαλός σου απλώς λειτουργεί με τον δικό του τρόπο. Και η παραγωγικότητα δεν έρχεται πάντα με αυστηρά προγράμματα και τέλεια planners. Συχνά έρχεται όταν συνεργάζεσαι με τον εαυτό σου αντί να τον πιέζεις.

Η πρώτη στρατηγική είναι σχεδόν αστεία από την απλότητά της. Κάνε το πρώτο βήμα τόσο μικρό που να μην μπορείς να το αρνηθείς. Αντί να πεις «πρέπει να γράψω ολόκληρο κεφάλαιο», πες «θα ανοίξω το αρχείο και θα γράψω μόνο τον τίτλο». Αυτό και τίποτα άλλο. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να ξεκινήσεις. Μόλις πάρεις μπρος, συχνά συνεχίζεις χωρίς να το καταλάβεις.

Ένα άλλο εργαλείο που μπορεί να σε ξεκολλήσει είναι η μουσική. Φτιάξε μια playlist με τραγούδια που σου δίνουν ενέργεια και σε κάνουν να θέλεις να κινηθείς. Όχι απλώς ευχάριστα τραγούδια, αλλά κομμάτια που αν τα άκουγες σε γάμο θα έτρεχες στην πίστα. Η νοσταλγία και ο ρυθμός ενεργοποιούν το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου και σε βοηθούν να βγεις από το τέλμα.

Αν νιώθεις παράλυση πριν ξεκινήσεις κάτι, δοκίμασε μια δυναμική αντίστροφη μέτρηση. Πες δυνατά «5.4, 3, 2, 1, πάμε» και σήκω όρθια. Κούνησε τα χέρια σου, κάνε ένα μικρό χειροκρότημα, δώσε σήμα στον εαυτό σου ότι αλλάζεις φάση. Αυτή η μικρή σωματική κίνηση λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στη σκέψη και τη δράση.

Αν οι λίστες υποχρεώσεων σε αγχώνουν, δοκίμασε να δουλεύεις με ημερολόγιο. Αντί να έχεις ατελείωτες εκκρεμότητες γραμμένες πρόχειρα, βάλε κάθε εργασία σε συγκεκριμένη ώρα μέσα στην εβδομάδα σου. Έτσι βλέπεις ρεαλιστικά τι χωράει και αποφεύγεις την υπερφόρτωση. Παράλληλα, προγραμμάτισε και χρόνο για ξεκούραση, άσκηση, φαγητό και φίλους. Η ισορροπία είναι κομμάτι της παραγωγικότητας.

Μπορείς επίσης να χρησιμοποιήσεις τη μουσική ως χρονόμετρο. Διάλεξε δύο τραγούδια και πες στον εαυτό σου ότι μέσα σε αυτά θα τακτοποιήσεις το γραφείο ή θα απαντήσεις σε email. Είναι πιο ευχάριστο από έναν ψυχρό χρονοδιακόπτη και δίνει ρυθμό στη διαδικασία.

Μια διαφορετική προσέγγιση είναι να αξιολογείς τις εργασίες με βάση την ένταση που σου προκαλούν και όχι τη σημασία τους. Χώρισε μια μεγάλη δουλειά σε μικρότερα βήματα και ξεκίνα από εκείνα που νιώθεις πιο «εύκολα». Κερδίζεις έτσι μικρές νίκες και αποκτάς δυναμική πριν αντιμετωπίσεις τα πιο απαιτητικά κομμάτια.

Αν πιάνεις τον εαυτό σου να υπεραναλύει, βάλε πρώτα το σώμα σου σε κίνηση. Κάνε έναν μικρό κύκλο στο δωμάτιο, τέντωσε τα χέρια σου ή κούνησε το σώμα σου για λίγα δευτερόλεπτα. Η κίνηση διακόπτει τον φαύλο κύκλο της σκέψης και σε βοηθά να περάσεις στη δράση.

Μια παιχνιδιάρικη αλλά αποτελεσματική τεχνική είναι να αφηγείσαι τη μέρα σου σαν να είσαι σχολιάστρια αγώνα. Μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά το να λες δυνατά «και τώρα ανοίγουμε το laptop με αποφασιστικότητα» προσθέτει χιούμορ και σε κρατά συγκεντρωμένη στο επόμενο βήμα. Μπορείς ακόμη να φανταστείς τον μελλοντικό σου εαυτό να μιλά για το πώς ξεκίνησες σήμερα. Αυτό προσθέτει νόημα και προοπτική.

Τέλος, μην υποτιμάς τη δύναμη των μικρών γιορτών. Χειροκρότησε τον εαυτό σου όταν στείλεις εκείνο το δύσκολο email. Χόρεψε λίγο όταν τελειώσεις μια εκκρεμότητα. Οι μικρές επιβραβεύσεις ενεργοποιούν το σύστημα ανταμοιβής και κάνουν τον εγκέφαλό σου να συνδέει τη δράση με ευχάριστα συναισθήματα.

Η παραγωγικότητα δεν είναι τέλεια οργάνωση, ούτε σκληρή πειθαρχία. Είναι να βρίσκεις τι λειτουργεί για εσένα. Και αν σήμερα δεν πετύχεις, πάτα ξανά το play στην playlist σου και δοκίμασε άλλη μια φορά. Μπορεί να εκπλαγείς με το πόσο απλά πράγματα μπορούν να κάνουν τη διαφορά.