Ενα από τα πράγματα που μας αρέσουν πάρα πολύ στο WomensLife.gr είναι όταν ασχολούμαστε με ένα θέμα και το βλέπουμε στην πορεία να εξελίσσεται. Αυτός είναι ο λόγος που έχουμε πάλι κοντά μας τον Λεωνίδα Καραΐσκο, έναν συγγραφέα, που είχαμε τη χαρά να κάνουμε μαζί ένα podcast τον Απρίλη με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του το «Ευ».

Στους μήνες που μεσολάβησαν το «Ευ» διακρίθηκε ανάμεσα στα καλύτερα βιβλία της χρονιάς και ο Λεωνίδας Καραΐσκος είναι σήμερα μαζί μας για να μοιραστεί συναισθήματα και σκέψεις γι’ αυτή την όμορφη εξέλιξη!

Λεωνίδα, πώς νιώθεις που το πρώτο σου βιβλίο έχει αγαπηθεί τόσο από τον κόσμο που συγκαταλέγεται στα Public Book Awards 2021;

«Χαίρομαι πραγματικά, γιατί το βιβλίο είναι όπως ένα μικρό παιδί που εξελίσσεται, σαν όλα τα μικρά παιδιά. Αν και δεν έχει φτάσει ακόμη στη φάση της ωρίμανσης, απολαμβάνω αυτή τη διαδικασία, αυτή τη διαδρομή ως νεόφερτος σ’ όλο αυτό που εξελίσσεται σε κάτι πολύ ιδιαίτερο στη ζωή μου.

Το ότι συγκαταλέγεται σ’ ένα από τα καλύτερα βιβλία του περιβάλλοντος του Public και διεκδικεί ένα βραβείο στο διαγωνισμό, ανάμεσα σε φανταστικά βιβλία και εξαιρετικούς συγγραφείς, είναι για μένα ήδη μια μεγάλη επιτυχία. Όμως εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και ελπίζουμε να διακριθεί, κυρίως από εκείνους που το διάβασαν.»

Τι πρέπει να κάνει κανείς για να αγαπηθεί το βιβλίο του από το αναγνωστικό κοινό;

«Πιθανότατα υπάρχουν διάφοροι αστικοί μύθοι γύρω από το χώρο του βιβλίου. Αυτό που έχω ανακαλύψει μέσα από αυτή την πορεία είναι ενδιαφέροντες άνθρωποι. Είναι μια ωραία διαδρομή. Δεν έχω άγχος για το αν θα πουλήσει το βιβλίο μου, ίσα ίσα όλο αυτό είναι για μένα απολαυστικό. Πιθανότατα επειδή δεν είναι η βασική μου απασχόληση. Το «Ευ» είναι πιο πολύ μια κατάθεση αγάπης.»

Αποφάσισες παρόλα αυτά να γράψεις ένα βιβλίο που το βλέπεις να αγαπιέται από το κοινό. Τι συναισθήματα σου δημιουργεί;

«Είναι χαρά και ευθύνη μαζί. Μέσα στην καθημερινότητα μου το ΕΥ με είχε υποστηρίξει σε διάφορες δύσκολες στιγμές και φάσεις. Πραγματικά έχει σταθεί υποστηρικτικά σε όσα κάνω και την ίδια στιγμή είναι μια μεγάλη ευθύνη να ακολουθήσω και εγώ τα βήματα του «Ευ», γιατί δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές κάθομαι και το διαβάζω για να πάρω κι εγώ δύναμη, όπως την χρειάζεται ο καθένας.»

Πόσο δύσκολος είναι ο χώρος του βιβλίου; Είναι εύκολο να γράψει κανείς ένα βιβλίο;

«Πολλοί γνωστοί με πλησίασαν για να με ρωτήσουν αυτό ακριβώς. Είχαν γράψει κάποια κείμενα και συγγράμματα, τα οποία είτε δίσταζαν, είτε δείλιαζαν να τα δημοσιοποιήσουν, να τα βγάλουν προς τα έξω και να κριθούν. Κάποιοι άλλοι είχαν κάνει κάποιες προσπάθειες που όμως είχαν κριθεί ανεπιτυχείς.

Δεν έχει σημασία που δεν το πέτυχαν, σ’ όλους έλεγα ότι πρέπει να συνεχίσουν αν πραγματικά είναι αυτό το όνειρό τους. Ένα μικρό μυστικό επιτυχίας θα έλεγα πώς είναι, να κάνεις τη γραφή μέρος της καθημερινότητάς σου και να μην το αφήνει, να το βάλεις σε πρόγραμμα και να γράφεις καθημερινά.»

Δεν δίνεται όμως σ’ όλους αυτή η ευκαιρία. Είναι λίγοι αυτοί που τελικά διακρίνονται.

«Σίγουρα και το ταλέντο παίζει σημαντικό ρόλο. Όση αγάπη και αν έχεις γι’ αυτό που κάνεις χρειάζεται να έχεις και λίγο ταλέντο. Εγώ δεν ήμουν ο καλός μαθητής στην τάξη αν και είχα φοιτήσει σ’ ένα πολύ απαιτητικό σχολείο, στην Ιωνίδειο, στον Πειραιά. Πραγματικά από τα 35 παιδιά που είχε η τάξη, αν ρώταγες ποιος θα γινόταν συγγραφέας, μόνο εμένα δεν θα έδειχναν. Υπήρχαν πολλοί άλλοι καλύτεροι από μένα και έγιναν εκπληκτικοί επιστήμονες. Εγώ όμως δεν είμαι ένας από αυτούς.

Η επιτυχία αυτού του βιβλίου είναι ότι το έγραψα με την καρδιά μου, αυτό έκανε τη διαφορά. Οτιδήποτε κάνουμε με την καρδιά μας, στην εργασία, στα χόμπι, στις σχέσεις μας, δίνουμε αγάπη. Τότε γινόμαστε η προστιθέμενη αξία μας.»

Εσύ πώς μπήκες στον χώρο του βιβλίου;

«Για μένα ήταν πολύ απλό και εύκολο γιατί με βρήκαν οι ίδιοι οι εκδότες. Με ανακάλυψαν από κάποια κείμενά μου στο διαδίκτυο. Να λοιπόν και η δύναμη του διαδικτύου που μερικές φορές κάνει και πολύ καλό!»

Υπάρχει μια ολόκληρη ιστορία πίσω από το πώς σε βρήκαν μέσω ενός πολύ γνωστού φίλου σου.

«Ο φίλος στον οποίο αναφέρεστε είναι ο Στέφανος Ξενάκης, ένας πολύ σημαντικός συγγραφέας που έχει γράψει ήδη 3 βιβλία. Εκείνος λοιπόν είχε κοινοποιήσει στο διαδίκτυο κάποια κείμενά μου και οι εκδότες τα είδαν και ζήτησαν να μιλήσουμε. Έτσι απλά ξεκίνησαν όλα!»

Θα υπάρξει ένα δεύτερο ΕΥ;

«Ναι, μπορώ να πω ότι θα υπάρξει μια συνέχεια. Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και με τη γραφή και την εξάσκηση, όσο πιο πολύ ασκούμαστε, τόσο πιο πολύ έτοιμοι είμαστε.

Εγώ ασκούμαι γράφοντας, αλλά γράφοντας όχι μηχανικά, γράφοντας πάντα με την καρδιά. Δηλαδή θα ‘ρθει η ώρα πολύ αργά το βράδυ ή πολύ νωρίς το πρωί, που θα αρχίζω να καταγράφω μερικά πράγματα που μου έκαναν εντύπωση. Όχι κατ’ ανάγκη εκείνη τη στιγμή ή την προηγούμενη μέρα, μπορεί να είναι ένα θέμα το οποίο με είχε συγκλονίσει 2 – 3 εβδομάδες, ένα μήνα, 6 μήνες πριν και τώρα να έχει έρθει η ώρα του να το γράψω.»

Θα μπορούσες να γράψεις ένα μυθιστόρημα ή ένα ιστορικό βιβλίο;

«Ναι, μ’ αρέσουν γενικά οι φανταστικές ιστορίες. Τα παιδιά μου τα μεγάλωσα με πολλές τέτοιες ιστορίες, παίρνοντας ήρωες από την καθημερινότητά τους και διηγώντας τους διάφορες ιστορίες για να ξυπνήσουν το πρωί, είτε για να κοιμηθούν το βράδυ, ή έτσι απλά μέσα στην ημέρα. Αυτό έχει γέλιο ακόμα και τώρα.»

Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου ως ένα μοντέρνο παραμυθατζή;

Στα παλιά χρόνια οι παραμυθατζήδες ήταν σοφοί άνθρωποι, δεν ήταν αυτό που λέμε σήμερα. Παραμυθατζής ήταν αυτός που είχε τη σοφία να πλάσει μια ιστορία και να κάνει να κρατήσει το ενδιαφέρον των παιδιών. Σπάνιο πράγμα και δύσκολο.

«Το μαγικό με τον παραμυθατζή είναι ότι μπορεί να σου πλάσει μια ιστορία που στο τέλος θα αφήσει το αποτύπωμά ή το μήνυμά της ως ηθικό δίδαγμα. Ναι, νομίζω ότι αυτό είναι μαγικό»

Θα σκεφτόσουν ποτέ να γράψεις ένα παραμύθι για παιδιά;

«Ναι είναι κάτι που θα μπορούσα να γράψω, κυρίως όμως με ενδιαφέρουν οι νέοι. Οι νέοι άνθρωποι και τα μηνύματα που τους περνάμε έτσι ώστε να τους υποστηρίξουμε σε αυτό που ετοιμάζονται να κάνουν. Να τους δώσουμε κίνητρα και υποστήριξη. Γιατί χωρίς κίνητρα δεν πας μπροστά στη ζωή. Πρέπει να υποστηρίζουμε τις σκέψεςι και τις επιθυμίες τους γιατί έτσι γίνονται ευτυχισμένοι και ωριμάζουν.»

Έχει πάρει κάποιο από τα αγόρια σου, το συγγραφικό σου ταλέντο;

«Δεν γράφουν, αλλά διαβάζουν και οι δύο διαβάζουν λογοτεχνικά βιβλία. Παρότι είναι ζωηρά παιδιά, στο τέλος της ημέρας μπορεί να κάτσουν και να διαβάσουν, ειδικά τα καλοκαίρια. Και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ στα παιδιά μου!»

Ας μιλήσουμε για το διαγωνισμό. Πώς μπορεί να συμμετέχει κανείς και να ψηφίσει το αγαπημένο του βιβλίο;

«Ο διαγωνισμός είναι ανοιχτός και οπωσδήποτε θέλει μπορεί να ψηφίσει το αγαπημένο του βιβλίο στην αντίστοιχη κατηγορία. Το βιβλίο μου βρίσκεται στην κατηγορία Ευζωία και πατώντας κάποιος στο αντίστοιχο link μπορεί αν θέλει να το ψηφίσει.»

Έχεις δει ποιοι είναι οι ανταγωνιστές σου σ’ αυτό τον διαγωνισμό;

«Πολλοί και σημαντικοί οι οποίοι είναι και φίλοι μου όπως ο Στέφανος (Ξενάκης) που συμμετέχει με το «Δώρο 2» αλλά και πολλοί νέοι συγγραφείς. Έχει γενικά την πλάκα του όλο αυτό.»

Εμείς ευχόμαστε τα καλύτερα. Μέσα από τη στήλη του booklovers και την βιβλιοκριτική που παρουσιάσαμε δώσαμε την ευκαιρία σε πολλού αναγνώστες και λάτρεις των βιβλίων να το γνωρίσουν και φυσικά να το ψηφίσουν.

Είναι μια ευκαιρία να στραφούμε στα βιβλία και να τα βάλουμε στην καθημερινότητά μας, γιατί μόνο διαβάζοντας δίνουμε το έναυσμα και το μήνυμα στην επόμενη γενιά να ακολουθήσει το βιβλίο και να μετριάσει την επαφή της με τα ηλεκτρονικά. Ας ελπίσουμε ότι όλοι μαζί θα συμβάλλουμε σε αυτή τη στροφή προς το βιβλίο.

WomensLife: Ευχαριστούμε θερμά τον Λεωνίδα Καραΐσκο για την συνέντευξη που μας παραχώρησε και του ευχόμαστε καλή επιτυχία!