Στον σημερινό κόσμο του dating, δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσεις το αληθινό ενδιαφέρον από το παιχνίδι. Κάποιοι άνθρωποι ξεκινούν πολύ δυναμικά, σε γεμίζουν προσοχή, μηνύματα, ενθουσιασμό και υποσχέσεις και σε κάνουν να πιστεύεις πως κάτι όμορφο χτίζεται. Κι ύστερα, σχεδόν ανεπαίσθητα, αρχίζουν να τραβιούνται πίσω. Λίγο λιγότερος χρόνος, λίγο λιγότερη ζεστασιά, λίγο λιγότερη διαθεσιμότητα. Όχι τόσο ώστε να φύγεις αμέσως, αλλά αρκετά ώστε να νιώθεις ότι κάτι έχει αλλάξει. Αυτό είναι που περιγράφει η λεγόμενη penny method, μια τοξική τακτική στο dating που βασίζεται στο να σου δίνουν όλο και λιγότερα, κρατώντας σε όμως αρκετά κοντά.

Η λογική πίσω από αυτή τη συμπεριφορά είναι σκληρή αλλά απλή. Στην αρχή το άλλο πρόσωπο επενδύει έντονα. Δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον, κάνει κινήσεις που μοιάζουν ξεχωριστές, σε κάνει να αισθάνεσαι πως είσαι πολύ σημαντική. Στη συνέχεια όμως αρχίζει να μειώνει σταδιακά την προσπάθεια, την προσοχή, την τρυφερότητα και τη συναισθηματική παρουσία. Δεν εξαφανίζεται εντελώς. Δίνει μόνο όσα χρειάζονται για να μη φύγεις. Σαν να σου πετά μικρά ψίχουλα ενδιαφέροντος για να παραμένεις διαθέσιμη, ελπίζοντας ότι θα επιστρέψει η αρχική ένταση που σε έκανε να δεθείς.

Αυτός είναι και ο λόγος που η τακτική αυτή θεωρείται ιδιαίτερα ύπουλη. Δεν πρόκειται για ένα ξεκάθαρο τέλος ούτε για μια καθαρή απόσταση. Είναι μια αργή μείωση της επένδυσης, που συχνά σε αφήνει μπερδεμένη. Δεν ξέρεις αν ο άλλος έχει όντως απομακρυνθεί, αν απλώς περνά μια φάση ή αν εσύ υπερβάλλεις. Και ακριβώς μέσα σε αυτή τη σύγχυση αρχίζει να σε κερδίζει το μοτίβο. Μένεις για να καταλάβεις, για να περιμένεις, για να ξαναδείς εκείνη τη ζεστή πλευρά που σου είχε δείξει στην αρχή.

Στην πράξη, αυτή η συμπεριφορά έχει κάποια αρκετά χαρακτηριστικά σημάδια. Ένα από τα πιο βασικά είναι το υπερβολικά δυνατό ξεκίνημα. Όταν κάποιος από πολύ νωρίς σου μιλά σαν να είστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον, σε αποθεώνει, σε ιδανικοποιεί και δημιουργεί πολύ γρήγορα αίσθηση μεγάλης οικειότητας, χρειάζεται πάντα μια μικρή επιφύλαξη. Δεν σημαίνει ότι κάθε έντονο ξεκίνημα είναι ψεύτικο, αλλά όταν η ένταση δεν συνοδεύεται από σταθερότητα, μπορεί να είναι προειδοποιητικό σημάδι.

Ένα δεύτερο στοιχείο είναι η αισθητή μείωση της προσπάθειας. Στην αρχή όλα μοιάζουν αβίαστα. Μετά όμως τα μηνύματα αραιώνουν, οι πρωτοβουλίες χάνονται, τα σχέδια σταματούν να γίνονται με τον ίδιο ενθουσιασμό και η συναισθηματική επαφή αρχίζει να περιορίζεται. Το δύσκολο είναι ότι συνήθως αυτή η αλλαγή δεν εξηγείται. Δεν υπάρχει ξεκάθαρη κουβέντα. Υπάρχει μόνο μια μετατόπιση που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι πήγε στραβά.

Πολύ συχνό είναι και το μοτίβο του συναισθηματικού τρενάκι. Εκεί που όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, το άλλο πρόσωπο απομακρύνεται απότομα, καθυστερεί να απαντήσει, σταματά να επικοινωνεί ή εμφανίζεται πολύ λιγότερο διαθέσιμο. Ύστερα επιστρέφει με μια δικαιολογία, μια δόση τρυφερότητας ή μια ξαφνική κίνηση που σε κάνει να χαλαρώνεις ξανά. Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος όπου δεν νιώθεις ασφάλεια, αλλά ελπίδα. Και πολλές φορές η ελπίδα είναι αρκετή για να σε κρατήσει.

Γιατί όμως κάποιος να το κάνει αυτό; Μερικοί άνθρωποι απολαμβάνουν το κυνήγι περισσότερο από τη σύνδεση. Τους ενθουσιάζει η αρχή, η κατάκτηση, το φλερτ, η ένταση του καινούργιου, αλλά όταν η σχέση αρχίζει να απαιτεί παρουσία, συνέπεια και αληθινό συναισθηματικό άνοιγμα, βαριούνται ή απομακρύνονται. Άλλοι θέλουν να έχουν πάντα τις επιλογές τους ανοιχτές. Κρατούν πρόσωπα κοντά τους χωρίς να επενδύουν πραγματικά, ώστε να μην αισθάνονται ποτέ μόνοι ή εκτεθειμένοι.

Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου αυτή η συμπεριφορά συνδέεται με βαθύτερους φόβους. Κάποιοι άνθρωποι φοβούνται την απόρριψη, την οικειότητα ή την πραγματική δέσμευση. Έτσι πλησιάζουν πολύ όταν νιώθουν ασφαλείς και τραβιούνται μόλις αντιληφθούν ότι η σχέση γίνεται πιο αληθινή. Μ’ αυτόν τον τρόπο δοκιμάζουν, συχνά ασυνείδητα, πόσο θα αντέξεις, πόσο θα περιμένεις και πόσα θα δεχτείς. Το πρόβλημα είναι πως αυτή η τακτική, αντί να τους προστατεύει, τελικά διαβρώνει κάθε πιθανότητα για μια υγιή σχέση.

Για εκείνη που βρίσκεται στην άλλη πλευρά, οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ βαριές. Το μεγαλύτερο πλήγμα είναι συνήθως η σύγχυση. Δεν ξέρεις ποια εκδοχή του άλλου είναι η αληθινή. Εκείνη που σε διεκδίκησε με ζεστασιά και ένταση ή εκείνη που τώρα δείχνει απόμακρη, ασταθής και σχεδόν αδιάφορη. Αυτή η αντίφαση σε κάνει να αμφισβητείς τη διαίσθησή σου, να εξηγείς τα ανεξήγητα και να δικαιολογείς πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να σε απομακρύνουν.

Σιγά σιγά αρχίζει να επηρεάζεται και η αυτοεκτίμησή σου. Όταν κάποιος σου δίνει το ελάχιστο και εσύ παλεύεις να το μεταφράσεις ως ενδιαφέρον, υπάρχει ο κίνδυνος να συνηθίσεις στην ασυνέπεια και να χαμηλώσεις τον πήχη σου. Να αρχίσεις να θεωρείς φυσιολογικό να περιμένεις, να αναλύεις, να αγχώνεσαι και να αρκείσαι σε λίγες στιγμές ζεστασιάς ανάμεσα σε πολλά κενά. Κι αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο της τακτικής αυτής. Δεν σε πληγώνει μόνο επειδή σε μπερδεύει. Σε πληγώνει επειδή μπορεί να σε πείσει ότι αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να έχεις.

Η αστάθεια αυτή επηρεάζει και τον τρόπο που βιώνεις τη σχέση συνολικά. Αντί να νιώθεις ηρεμία, ασφάλεια και χαρά, βρίσκεσαι σε μια συνεχή αναμονή. Ψάχνεις σημάδια, εξηγήσεις, αποδείξεις. Προσπαθείς να προβλέψεις αν θα εμφανιστεί, αν θα ενδιαφερθεί, αν θα ξαναγίνει όπως παλιά. Και κάπως έτσι χάνεις πολύτιμο χρόνο και συναισθηματική ενέργεια από μια σχέση που δεν σου προσφέρει τη σταθερότητα και την ειλικρίνεια που αξίζεις.

Ακόμη κι εκείνος που χρησιμοποιεί αυτή την τακτική δεν κερδίζει πραγματικά. Μπορεί προσωρινά να νιώθει ότι έχει τον έλεγχο, ότι ορίζει το πόσο κοντά ή μακριά θα είναι, όμως στην ουσία σαμποτάρει κάθε πιθανότητα για πραγματική σύνδεση. Μια υγιής σχέση δεν χτίζεται με δοκιμές, αποστάσεις και ψίχουλα ενδιαφέροντος. Χτίζεται με συνέπεια, σεβασμό και διαφάνεια.

Αν αναγνωρίζεις αυτό το μοτίβο στο dating, το πιο σημαντικό είναι να επιστρέψεις στον εαυτό σου. Να σταματήσεις για λίγο να ερμηνεύεις τις δικαιολογίες και να κοιτάξεις καθαρά τη συμπεριφορά. Δεν έχει τόση σημασία τι είπε στην αρχή ή τι υπόσχεται όταν επιστρέφει. Σημασία έχει τι κάνει σταθερά. Η συνέπεια είναι πολύ πιο αξιόπιστη από την ένταση. Και όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά δεν σε αφήνει να ζεις μέσα σε διαρκή αμφιβολία.

Χρειάζεται επίσης να θυμάσαι πως δεν είναι δική σου δουλειά να αποδείξεις ότι αξίζεις σταθερότητα. Δεν χρειάζεται να περιμένεις περισσότερο, να κατανοήσεις περισσότερο ή να αντέξεις περισσότερο για να κερδίσεις κάτι που θα έπρεπε να σου προσφέρεται φυσικά. Αν κάποιος δεν θέλει ή δεν μπορεί να είναι καθαρός, παρών και ειλικρινής, η πιο αξιοπρεπής απάντηση δεν είναι να παραμείνεις διαθέσιμη μέχρι να αποφασίσει. Είναι να προστατεύσεις την καρδιά σου.

Η πιο υγιής εναλλακτική είναι το dating με αξιοπρέπεια και διαφάνεια. Αυτό σημαίνει ότι λες καθαρά τι θέλεις, δείχνεις σταθερό ενδιαφέρον όταν το νιώθεις και, αν δεν βλέπεις προοπτική, αποχωρείς έντιμα αντί να κρατάς τον άλλον σε αναμονή. Η ειλικρίνεια μπορεί να είναι άβολη, αλλά είναι πάντα πιο ανθρώπινη από τα μπερδεμένα σήματα και τα συναισθηματικά παιχνίδια.

Αν νιώθεις ότι μπλέκεις συχνά σε τέτοιες καταστάσεις, ίσως αξίζει να αναρωτηθείς λίγο πιο βαθιά. Τι είναι αυτό που σε κάνει να μένεις όταν το ενδιαφέρον που λαμβάνεις είναι τόσο λίγο; Ποιος φόβος ενεργοποιείται όταν σκέφτεσαι να φύγεις; Τι ζητάς πραγματικά από έναν σύντροφο; Και τι χρειάζεται να δυναμώσεις μέσα σου ώστε να μην αρκείσαι στα ψίχουλα όταν αξίζεις το ολόκληρο;

Το σωστό πρόσωπο δεν θα σε κρατά με αμφιβολίες. Δεν θα σε ανταμείβει πού και πού με λίγη ζεστασιά για να μη φύγεις. Δεν θα σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ζητάς πολλά, όταν στην πραγματικότητα ζητάς τα βασικά. Στον έρωτα δεν χρειάζεσαι κάποιον που εμφανίζεται τόσο όσο. Χρειάζεσαι κάποιον που είναι ξεκάθαρα εκεί.